Modyfikacje

Różnorodne dodatki mogą być używane w celu modyfikowania właściwości tworzyw sztucznych dla potrzeb konkretnych zastosowań.

Włókna szklane używane są główne w celu zwiększenia wytrzymałości mechanicznej, w szczególności poprawienia wartości granicy plastyczności materiału. Poprawiają się również wytrzymałość na obciążenia i termicznie zależna stabilność wymiarowa.
Włókna węglowe mogą być używane jako alternatywa włókien szklanych w celu polepszenia wytrzymałości mechanicznej. Ze względu na niższą gęstość, można uzyskać wyższą wytrzymałość przy tej samej proporcji wagowej. Ponadto włókna szklane polepszają właściwości ślizgowo-cierne; uwzględnić trzeba również ich wpływ na właściwości elektryczne.

Włączenie pigmentów i barwników w produkcję tworzyw pozwala na stworzenie indywidualnie dopasowanych standardów kolorystycznych (zwłaszcza wg RAL, Pantone itp.). Wybór pigmentów jest jednakże ograniczony jeżeli idzie o tworzywa wysokotemperaturowe.

Wystawienie materiału na działanie czynników atmosferycznych lub długotrwałe oddziaływanie wysokich temperatur może prowadzić do odbarwień lub wpływać na właściwości mechaniczne wielu tworzyw. Dodatek stabilizatora termicznego lub UV pomaga przeciwdziałać takim efektom.

Grafit jest czystym węglem, który w postaci dokładnie zmielonej posiada bardzo dobre właściwości smarne. Poprzez jednolite wmieszanie tego dodatku do polimeru można doprowadzić do zmniejszenia współczynnika tarcia.  

PTFE jest wysokotemperaturowym polimerem fluorowym. Brak przywierania to typowe dla tego materiału są właściwości. Pod naciskiem cząstki z tworzywa z domieszką PTFE tworzą delikatną powłokę ślizgową na powierzchni materiału współpracującego.

Dwusiarczek molibdenu jest używany głównie jako środek nukleujący. i tworzy jednolitą strukturę krystaliczną nawet jeżeli niewielka jego ilość jest dodana; zmniejsza w ten sposób tarcie i zwiększa odporność na ścieranie.